سلام بر همگی دوستان عزیز

میخواستم براتون یه پست تکان دهنده بذارم اما دلم نیومد نمیخواستم احساس غم انگیزم رو به شما منتقل کنم یک سری عکس کودکان از جنگ و قحطی و سرطان و شکنجه و .... گرفته بودم  که بذارم اما دیدم نه خیلی حزن داره دیگه خودتونم دیدین چه نیازی داره به دیدن دوباره فقط میگم یادتون نره اینجا بهشته جهنمش نکنیم و کسی منتظر ماست منتظر 

أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِیلاً ما تَذَکَّرُونَ

 یک نفر میگفت که امام زمان (عج) مضطر واقعی هستند و منتظر ما پس ما منتظر نیستیم اوست که منتظر ماست

در انتها براتون شعری میذارم:

ای آنکه در نگاهت حجمی زنور داری
کی از مسیر کوچه قصد عبور داری؟

چشم انتظار ماندم، تا بر شبم بتابی
ای آنکه در حجابت دریای نور داری

من غرق در گناهم، کی می کنی نگاهم؟
برعکس چشمهایم چشمی صبور داری

از پرده ها برون شد، سوز نهانی ما
کوک است ساز دلها، کی میل شور داری؟

در خواب دیده بودم، یک شب فروغ رویت
کی در سرای چشمم، قصد ظهور داری؟

 

تو را به بغض یتیمان این عالم بیا