**تقدیم به مادرم و مادران شهدا**

انگار واژه ای به بلندای آسمان در دهانم آب می شود...

مادر

ترانه ای که لطافتش چون ابرهای سپید و درخشنده است.

به یاد دارم از کودکی چشم هایم تصویر تو را از میان دریای شور می چیند...شیرین ترین تصویر برای هر فرزندی.

طنین صدای تو روحمان را آرام می کرد... وقتی از غربت این دنیا به آغوش تو پناه می آوردیم...

مادر

خوشحالم که در شکوه آفرینش خلقی به نام مادر نام گرفت. چه خوب وقتی از آسمان جدا می شویم در دامان پر عطوفت مادر قرار می گیریم. گویی خدا می خواهد بگوید، مهربانی یعنی بی دلیل دوست بداری، با عشق دوست بداری، مهربانی یعنی مادر...

اما این عشق تمثالی دارد که گاه چهار فرزندت را فدای عشقت می کنی هر چند مادر باشی...

مادرانه

گاه مادر می شوی تا عاشقانه ای برای ابد بسرایی، با دستهای خودت بزرگش می کنی و نوازشش می کنی، همراه شور و شیرینش می شوی، شب و روزت را به شوق بزرگ شدنش می گذرانی اما در نبرد عقل و عشق، سربند یا حسین بر سرش می بندی و اسماعیل وار او را به قربانگاه، نقطه ای زمینی از عرش می فرستی، تا آسمانها متجلی از پروازها باشد...

سکوت حیران از این مرحله ی احساس، تماشا می کند تو را؛ وقتی که پاره های وجودت را تکه تکه می بینی و خم به ابرو نمی آوری! و می گویی " فدای تو محبوبم، برای تو رهبرم، در راه علی اکبر حسین(ع)..."

تو با خود گویی: پس عشقِ مادرانه کجاست؟ همان احساسی که صفا و مروه را طی می کند..

چه زیباست سعی صفا و مروه، میانِ حجِ مقبولت!

چه زیباست دو رکعت نماز طوافِ "نساء" به راستی حکمت این تدبیر چیست؟! خدا چه می خواهد بگوید؟!

این فراز و فرود، این قدرتِ تغییر...

برای بال شکسته ی پروانه ای می گرید و در برابر اهدای پاره تنش، فرزندش، تنها لبخند می زند...مادری که جشن مادر بودنش را کنار لاله هایش می گذراند...

روز مادر تمام معنایش فاطمه (س) است، مولودش فاطمه (س) است. وسعتش نه پهنای آسمانها و بهشت، بلکه عظمتِ فاطمه (س) است! پس اگر این عالم فهمید که فاطمه کیست خواهد دانست مادر جهان شدن یعنی چه!

مادر تنها یک نام نیست، مقام است...

منتشر شده در: فارس

........................................................................................................................................

  • دروغ. عذر خواهی می کنم مثل اینکه لینک قبلی اشتباه بود.