آقای قرائتی تعریف میکنن:

بچه ام کوچولو بود، از من بیسکویت خواست.

گفتم: امروز می خرم.

وقتی به خانه برگشتم فراموش کرده بودم.

بچه دوید جلو و پرسید: بابا بیسکویت کو؟

گفتم: یادم رفت.

بچه تازه به زبان آمده بود، گفت: بابا بَده، بابا بَده.

بیسکویت کو؟

بچه را بغل کردم و گفتم: باباجان! دوستت دارم.

گفت: بیسکویت کو؟

دانستم که دوستی بدون عمل را بچه سه ساله هم قبول ندارد.


چگونه ما می گوئیم خدا و رسول (ص) و اهل بیت او را دوست داریم، ولی در عمل کوتاهی می کنیم؟
چگونه؟

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

  • سکوت تمدنی دارد، که هیچ حرفی نداشته است...
  • امام صادق سلام الله علیه: کُونُوا دُعاةً إِلَینا بِالکَفِّ عن مَحارِمِ اللَّهِ.  با خویشتندارى از حرام‏هاى خدا 

    مردم را به سوى ما دعوت کنید. دانش‌نامه قرآن و حدیث: ج 15, ص 218, ح 282