صاحبِ دل گاه از شر وسواس خناس در امان نیست،

صاحبِ دل گاه اسیر پیچ و خم بادهای تکان دهنده ی برگهای فروریزنده می شود،

صاحبِ دل گاه مست است، و گاه شریان قلبش خون کثیف بر جایگاه مقدس می ریزد!

صاحبِ دل گاه دل می بندد هر چه می جوید تا دل برهد نمی تواند فقط آن لحظه که گوید الا بذکر الله تطمئن القلوب آرام می گیرد، آرام می شود و تا بندِ بندگی در سینه دارد آرام است!

صاحبِ دل گاه در دل رعب دارد از چه؟ از عقوبتِ عملش از آینده ندیده اش، از احساسِ تقدیر!

صاحبِ دل گاه مرعوب می شود و گاه مقروض!

صاحبِ دل گاه بر قلبش قفل میزند و یا به دروغ می گویند قلوبنا غلف...

صاحبِ دل گاه می داند و پنهان می کند و یا گاه می داند و ابراز می کند...

صاحبِ دل گاه می خواهد ومی خواند اما عقب افتاده؛ چه سود؟

صاحبِ دل گاه نمی داند که خدا به قلوب آگاه است!

صاحب دل گاه پنجره های تپش خود را به آسمان وجودش باز می کند

و گاه چشمه های الطاف خدا را جاری می کند؛ صاحب دل باشیم نه صاحبِ دل!

آیاتی از قرآن درباره قلب

نساء63] ص88 ـ أُولئِکَ الَّذینَ یَعْلَمُ اللّهُ ما فی قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ وَ قُلْ لَهُمْ فی أَنْفُسِهِمْ قَوْلاً بَلیغًا

اینان همان کسانند که خدا می‏داند چه در دل دارند. پس‏، از آنان روی برتاب‏، و[لی‏] پندشان ده‏، و با آنها سخنی رسا که در دلشان [مؤثّر] افتد، بگوی‏.

 [تغابن11] ص557 ـ ما أَصابَ مِنْ مُصیبَةٍ إِلاّ بِإِذْنِ اللّهِ وَ مَنْ یُؤْمِنْ بِاللّهِ یَهْدِ قَلْبَهُ وَ اللّهُ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عَلیمٌ

هیچ مصیبتی جز به اذن خدا نرسد، و کسی که به خدا بگرود، دلش را به راه آورد، و خدا[ست که‏] به هر چیزی داناست‏.

 [نور37] ص355 ـ رِجالٌ لا تُلْهیهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إیتاءِ الزَّکاةِ یَخافُونَ یَوْمًا تَتَقَلَّبُ فیهِ الْقُلُوبُ وَ اْلأَبْصارُ

مردانی که نه تجارت و نه داد و ستدی‏، آنان را از یاد خدا و برپا داشتن نماز و دادن زکات‏، به خود مشغول نمی‏دارد، و از روزی که دلها و دیده‏ها در آن زیرورو می‏شود می‏هراسند.

[ق33] ص519 ـ مَنْ خَشِیَ الرَّحْمنَ بِالْغَیْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنیبٍ

آنکه در نهان از خدای بخشنده بترسد و با دلی توبه‏کار [باز] آید

 [حجرات3] ص515 ـ إِنَّ الَّذینَ یَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللّهِ أُولئِکَ الَّذینَ امْتَحَنَ اللّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظیمٌ

کسانی که پیش پیامبر خدا صدایشان را فرو می‏کشند همان کسانند که خدا دلهایشان را برای پرهیزگاری امتحان کرده است‏؛ آنان را آمرزش و پاداشی بزرگ است‏.

 [حدید16] ص539 ـ أَ لَمْ یَأْنِ لِلَّذینَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللّهِ وَ ما نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَ لا یَکُونُوا کَالَّذینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطالَ عَلَیْهِمُ اْلأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَ کَثیرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ

آیا برای کسانی که ایمان آورده‏اند هنگام آن نرسیده که دلهایشان به یاد خدا و آن حقیقتی که نازل شده نرم [و فروتن‏] گردد و مانند کسانی نباشند که از پیش بدانها کتاب داده شد و [عمر و] انتظار بر آنان به درازا کشید، و دلهایشان سخت گردید و بسیاری از آنها فاسق بودند؟

 [آل‌عمران126] ص66 ـ وَ ما جَعَلَهُ اللّهُ إِلاّ بُشْرى لَکُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُکُمْ بِهِ وَ مَا النَّصْرُ إِلاّ مِنْ عِنْدِ اللّهِ الْعَزیزِ الْحَکیمِ

و خدا آن [وعده پیروزی‏] را، جز مژده‏ای برای شما قرار نداد تا [بدین وسیله شادمان شوید و] دلهای شما بدان آرامش یابد، و پیروزی جز از جانب خداوند توانای حکیم نیست‏.

[مائده113] ص126 ـ قالُوا نُریدُ أَنْ نَأْکُلَ مِنْها وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا وَ نَکُونَ عَلَیْها مِنَ الشّاهِدینَ

گفتند: «می‏خواهیم از آن بخوریم‏، و دلهای ما آرامش یابد، و بدانیم که به ما راست گفته‏ای‏، و بر آن از گواهان باشیم‏».

[انفال10] ص178 ـ وَ ما جَعَلَهُ اللّهُ إِلاّ بُشْرى وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُکُمْ وَ مَا النَّصْرُ إِلاّ مِنْ عِنْدِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ عَزیزٌ حَکیمٌ

و این [وعده‏] را خداوند جز نویدی [برای شما] قرار نداد، و تا آنکه دلهای شما بدان اطمینان یابد؛ و پیروزی جز از نزد خدا نیست‏، که خدا شکست ناپذیر [و] حکیم است‏.

[رعد28] ص252 ـ الَّذینَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِکْرِ اللّهِ أَلا بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ

همان کسانی که ایمان آورده‏اند و دلهایشان به یاد خدا آرام می‏گیرد. آگاه باش که با یاد خدا دلها آرامش می‏یابد.

[فتح4] ص511 ـ هُوَ الَّذی أَنْزَلَ السَّکینَةَ فی قُلُوبِ الْمُؤْمِنینَ لِیَزْدادُوا إیمانًا مَعَ إیمانِهِمْ وَ لِلّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ وَ کانَ اللّهُ عَلیمًا حَکیمًا

اوست آن کس که در دلهای مؤمنان آرامش را فرو فرستاد تا ایمانی بر ایمان خود بیفزایند. و سپاهیان آسمانها و زمین از آن خداست‏، و خدا همواره دانای سنجیده‏کار است‏.

 [انفال11] ص178 ـ إِذْ یُغَشِّیکُمُ النُّعاسَ أَمَنَةً مِنْهُ وَ یُنَزِّلُ عَلَیْکُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِیُطَهِّرَکُمْ بِهِ وَ یُذْهِبَ عَنْکُمْ رِجْزَ الشَّیْطانِ وَ لِیَرْبِطَ عَلى قُلُوبِکُمْ وَ یُثَبِّتَ بِهِ اْلأَقْدامَ

[به یاد آورید] هنگامی را که [خدا] خواب سبک آرامش‏بخشی که از جانب او بود بر شما مسلط ساخت‏، و از آسمان بارانی بر شما فرو ریزانید تا شما را با آن پاک گرداند، و وسوسه شیطان را از شما بزداید و دلهایتان را محکم سازد و گامهایتان را بدان استوار دارد. 

 [حجّ32] ص336 ـ ذلِکَ وَ مَنْ یُعَظِّمْ شَعائِرَ اللّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ

این است [فرایض خدا] و هر کس شعایر خدا را بزرگ دارد در حقیقت‏، آن [حاکی‏] از پاکی دلهاست‏.

 [آل‌عمران103] ص63 ـ وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّهِ جَمیعًا وَ لا تَفَرَّقُوا وَ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوانًا وَ کُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النّارِ فَأَنْقَذَکُمْ مِنْها کَذلِکَ یُبَیِّنُ اللّهُ لَکُمْ آیاتِهِ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ

و همگی به ریسمان خدا چنگ زنید، و پراکنده نشوید؛ و نعمت خدا را بر خود یاد کنید: آنگاه که دشمنان [یکدیگر] بودید، پس میان دلهای شما الفت انداخت‏، تا به لطف او برادران هم شدید؛ و بر کنار پرتگاه آتش بودید که شما را از آن رهانید. این گونه‏، خداوند نشانه‏های خود را برای شما روشن می‏کند، باشد که شما راه یابید.

[انفال63] ص185 ـ وَ أَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ ما فِی اْلأَرْضِ جَمیعًا ما أَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لکِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزیزٌ حَکیمٌ

و میان دلهایشان اُلفت انداخت‏، که اگر آنچه در روی زمین است همه را خرج می‏کردی نمی‏توانستی میان دلهایشان اُلفت برقرار کنی‏، ولی خدا بود که میان آنان اُلفت انداخت‏، چرا که او توانای حکیم است‏.

 [ق37] ص520 ـ إِنَّ فی ذلِکَ لَذِکْرى لِمَنْ کانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَ هُوَ شَهیدٌ

در این تذکری است برای آن کس که عقل دارد، یا گوش فرادهد و حضور یابد.

 [انفال24] ص179 ـ یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اسْتَجیبُوا لِلّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْییکُمْ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ وَ أَنَّهُ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ

ای کسانی که ایمان آورده‏اید، چون خدا و پیامبر، شما را به چیزی فرا خواندند که به شما حیات می‏بخشد، آنان را اجابت کنید، و بدانید که خدا میان آدمی و دلش حایل می‏گردد، و هم در نزد او محشور خواهید شد.

آرزوهای کودکانه

اگر برای دیگران خنده دار بود، برای من خواب نبود که با قاصدک پرواز کنم!

(هی میگن این برنامه کودکهای تخیلی نشون بچه ها ندین برا همینه...)